recenzja książki

Sylwetka Audrey Hepburn: “Oczarowanie”

sylwetka-audrey-hepburn-oczarowanie

Każda osoba szczycąca się mianem kinomaniaka musiała słyszeć to nazwisko. Najbardziej znana jako Holly Golightly w kultowym już Śniadaniu u Tiffany’ego. Ale jej rolą życia, która wyznaczyła kierunki jej postępowania, z całą pewnością jest ta nieco wcześniejsza. Co więcej, siostra Luke, na której wzorowano się w Historii zakonnicy pozostała jedną z najbliższych osób dla Audrey.

Audrey przyszło urodzić się nie w najlepszych czasach. W dzieciństwie wiele wycierpiała. Okropieństwa wojny mocno ją naznaczyły. Na tyle, na ile mogła – działała w podziemiu i pomagała poszkodowanym. Z całą pewnością, gdyby nie trudności, których ten okres przysparzał (o ironio!), pewnie nie mielibyśmy radości oglądania jej na ekranie. W innej rzeczywistości pewnie miałaby szansę spełnić swoje największe dziecięce marzenie – zostać tancerką.

Biografia pióra Donalda Spoto przedstawia postać niebanalną i niezmiernie fascynującą. Ukazuje charakter, przekonania i działania aktorki w całej rozciągłości. W samych początkach Oczarowania poznajemy jej matkę. Autor opisuje okoliczności w jakich przyszła na świat. Mocno skupia się na relacji rodziców, a także ich postępowaniu. Jest to jednak nieunikniona baza. Następnie przechodzi przez najtrudniejszy okres dla całego świata – II wojnę światową. I to właśnie te fragmenty biografii są najtrudniejsze do przebrnięcia. Jest bardzo przygnębiająco. [s. 21] Codzienne życie w Holandii okupowanej przez nazistów od 1940 do 1945 roku stało się koszmarem. Ludzie żyli w wiecznej trwodze z powodu samolotów latających tuż nad głową. (…) Tak jak ich rodzice, dzieci kryły się w piwnicach, schodkach i szafach, a gdy wychodziły z nich bez szwanku – rzadko czuły się bezpiecznie, ponieważ naziści stanowili zagrożenie każdego dnia. Ale bez tej części dziejów Audrey, nie bylibyśmy w stanie zrozumieć jej późniejszych działań, zachowań i stylu życia. (…) wielojęzyczne dzieciństwo ukształtowało jej wyjątkowy sposób mówienia – elegancko urywane tony, prawie muzyczne falowanie fraz i przedłużanie wewnętrznych samogłosek charakteryzują dojrzały, mówiony angielski Audrey Hepburn. Jej język jest jedyny w swoim rodzaju, i nie można go porównać z żadnym znanym dialektem. Jej głosu nie można pomylić. [1] Kiedy autor przechodzi do życia artystycznego i kolejnych mniejszych czy większych ról – także tych życiowych – jest tak interesująco, że wprost nie można się oderwać.

Motywy w literaturze:
życie Audrey Hepburn, kinematografia, II wojna światowa

 

kadr z filmu Zabawna buzia; na zdjęciu: A. Hepburn oraz F. Astaire
(źródło)
kadr z filmu Rzymskie wakacje; na zdjęciu A. Hepburn oraz G. Peck
(źródło)

 

kadr z filmu Śniadanie u Tiffany’ego (źródło)

Oczarowanie to nie tylko fakty z życia Audrey. To przede wszystkim zebranie wypowiedzi. Słowa jej bliskich, współpracowników i jej samej kształtują obraz kobiety delikatnej, dobrodusznej i kruchej. “Budziła nadzieję i dobrą wolę w ludziach z godnością i współczuciem”, powiedziała Martha Hyer Wallis, jej przyjaciółka z czasów Sabriny. “Dawała tak dużo z siebie tak wielu ludziom”. [2] Jej życiowym marzeniem było posiadanie dużej rodziny i zapewnienie swoim dzieciom prawdziwego domu; bezpieczeństwa jakie wiąże się z pełną rodziną. Sama tego nie miała, więc czasami na siłę próbowała utrzymać stabilizację.

Oprócz dwóch scenariuszy i statuetki Oscara Audrey Hepburn nie przechowywała pamiątek ze swej kariery. Miała natomiast pudła i albumy pełne zdjęć, które opowiadały historię jej niezwykłego życia. [3] Po latach kariery filmowej, gdy już zrozumiała, że ówczesne kinematografia nie jest taka, jaką chciałaby ją widzieć i jaką chciałaby tworzyć, pewne zrządzenie losu zaprowadziło ją na charytatywną ścieżką. Dla Audrey sprawa była prosta: “Dawanie to życie. Jeżeli przestaniesz chcieć dawać, nie będziesz miał po co żyć.” [4] Stała się tym samym jedną z najbardziej inspirujących kobiet na świecie. Pokazała jak wiele można zrobić, czyniąc tak niewiele.

“Kiedy dorośniesz, odkryjesz że masz dwie ręce; jedną do pomocy sobie, a drugą – by pomagać innym”,
A. Hepburn (źródło)

Książkę Spoto polecam z czystym sumieniem. Przekonajcie się sami, jaką wartościową postacią była Audrey. Jest to nie tylko biografia sama w sobie. Zobaczymy w niej obraz wojennej Europy, ale także świat filmowy od kulis. W Oczarowaniu autor bardzo rzetelnie i dokładnie przedstawia całe zaplecze filmowe.

Oczarowanie. Życie Audrey Hepburn (Entchantment. The Life of Audrey Hepburn), Donald Spoto, biografia, Wydawnictwo Dolnośląskie, 2008, 272 strony
moja ocena: 7/10

 

Jeżeli:
* interesuje Cię kino
* inspiruje i ciekawi Cię postać Audrey
* chcesz poznać kinematografię od zaplecza
* chcesz poznać realia życia w czasach II WŚ
* lubisz czytać o znanych i lubianych

“Oczarowanie” jest książką właśnie dla Ciebie!

***
[1] Donald Spoto; Oczarowanie. Życie Audrey Hepburn, tłum. Anna Dwilewicz, Wydawnictwo Dolnośląskie, s. 21
[2] Tamże, s. 240
[3] Tamże, s. 242
[4] Tamże, s. 236
1 Komentarze
Podziel się treścią

Joanna Kulik

Absolwentka Dziennikarstwa i Komunikacji Społecznej. Opcjonalnie technik obsługi turystycznej. Uwielbia czytać, oglądać, podróżować, odkrywać. I o tym pisze.

1 Komentarze

  1. Sylwetka Audrey Hepburn vol. 2: dokument « Niezwykłe kobiety » – WordPress
    16/02/2018 at 12:22 pm

    […] zaciągnęła za młodu. I to właśnie na tym reżyserka dokumentu skupiła swoją uwagę.  Donald Spoto Oczarowanie. Życie Audrey Hepburn We Wspomnieniu Audrey Hepburn ukazuje nam się obraz aktorki, jej charakter. Zobaczy […]

Odpowiedz

Twój adres e-mail nie zostanie opublikowany. Obowiązkowe pole są odpowiednio zazanaczone*